lunedì 8 febbraio 2021

Adhortatio amicae

Magister urget saepe laboribus
heram meisque surripit osculis.
   Tremit misella iam seueri
   adueniente die pericli.

Stilus fatigat ulceribus manum,
et unca curuant tergora paginae.
   Premet sopore mox ocellos
   nox animumque metu grauatum.

Iuuare quamuis nitar amasiam
moras paratus uincere pectoris
   tamen magis magisque tristis
   flet lacrimisque genae rigantur.

Ines nitenti si quis in aethere
deus, sodali praesidium feras
   precor timoribusque motam
   ut ualeas solidare mentem.

Secunda siue fata tibi fauent,
ut ipse credo, seu male uerterit
   probatione me peracta
   denique conuenies amicum.

Sit hora nulla tum sine basiis,
diu lacerti colla reuinciant.
   Quid est amoenius cubili
   si iacet in gremio puella?

mercoledì 3 febbraio 2021

Veris aduentus

Ver parat egelidis hiemalia pellere uentis
   tempora nam brumae iam prope finis adest.
Nunc riget omnis ager glacie niuibusque coruscat,
   mox ibi flauescet concita sole seges.
Quae modo frigoribus solidi constringitur amnis
   libera diluto perfluet unda gelu.
Algida purpureis renitebunt arua rosetis,
   ut leuis auratum pollen aceruet apis.
Floribus effusi zephiris reuehentur odores
   fronsque teget spolium densa uirore nemus.
Nox dempto sileat tonitru nimbisque frequentem
   non feret ablatis caelitus imber aquam.
Blanditiis foueat sic mitia pectora amantum
   illa Valentini iam reditura dies.
Tu quoque parce puer nobis et pone pharetram
   nec latus inclemens molle sagitta foret.
At si nulla quies dabitur mortalibus arcu
   corda precor saltem mutuus urat amor.
Frangor enim mentemque fero tenet igne puella,
   o utinam studio ferueat illa pari!

giovedì 3 settembre 2020

De ultimis aestatis diebus

In inferis iacet puella sedibus,
opaca lumen angit umbra debile.
Vt abditis fauilla candet ignibus
calore Roma sic anhelat ultimo.
Inertibus carebit algor otiis
et occupata tempus hora surripit.
Valete iam maris uenusta fluctibus,
adusta sole iam ualete litora.
Coronea sed ipse peste territus
in aedibus reclusus usque perstiti.

domenica 30 agosto 2020

De urbe Antio, quae teste Vulpio totius rerum uniuersitatis locus frigidissimus est

Antium condit niuibus ueterna
temporis iam signa diu peracti,
interit gramen, spoliatur arbos,
  sistit et aeuum.

Limpidus crystalla uibrat susurrus,
algor immotas maris artat undas,
impetu condensa ferire parcunt
  aequora cautes.

Liuor emanat tumidus per arua,
iam calyx pallet cerasi niuatus,
effero sursus coalescit ipsum
  frigore caelum.

Helio segnis madet imbre tellus,
nubium moles pereunt opacae,
uitrea splendent decorata luce
  tecta domorum.

Insidet taetrae dominator urbis
in throno sceptrumque gerit sinistra,
dexterae nutu gelidis acerbus
  imperat auris.

lunedì 20 gennaio 2020

Quid placet?

Sunt quibus orta piis formam Venus adnuat undis
et quibus ingenium fertile portet opes.
Sunt etiam quorum uolitet cita fama per urbem
sic puto uirginibus posse placere uiros.
Quae tamen arma gero? Nec amoenus enim mihi uultus
nec leue diuitias scit sibi ferre caput.
Nam neque lucenti pauper sonat aere crumena
nec celeber populi saepe per ora feror.
Praeterea multis uideor nimis horridus atque
nulla cupit foedum foeda puella uirum.
Cur uelit? Aerios de caelo ducere diuos
quit nutuque sibi conciliare Iouem.
Dira fames mouet affectus ac membra uirorum,
seruitium famulis iamque era triste parat.
Nuda uacant rari defectu tempora crinis
nec tenues ualidant ossa retrusa genas.
Inter et os nasumque patet sine limite uallis,
heu macra formoso labra tumore carent.
O utinam faciat mors finem denique curis
me quid enim monachi uiuere more iuuet?
Siue cinis rapidi suffletur turbine uenti
languida seu tumuli sopiat ossa quies
nulla puella meum uiset lacrimosa sepulcrum
et dabit extincto florida serta uiro.
Tune pedes lector sistes funebria uatis
praeteriens, nostri nonne misertus eris? Te precor uxor amans comitetur adusque senectam
coniugiumque fides perbene sancta regat.

mercoledì 25 dicembre 2019

Carmen natalicium

Iam rursus pereunt annus mensisque December
  pauper in externa nascitur urbe Deus.
Constat iter regis iussu peragrasse parentes
  et miseram fessos incoluisse casam
mater ubi in lucem uirgo dedit omnipotentem
   diuum qui lueret crimina nostra cruce.
Huc magus accedens natum ueneratur Iesum
  sidere nocturnam praecipiente uiam
et uenit opilio dum gaudent desuper hymnis
   angelici dominum magnificare chori.
Squalida percipiunt mundi cunabula regem,
  halitibus puerum bos asinusque fouent.
Vos quoque natalem Christi celebrate fideles,
  sub nitida iaceant arbore dona probis. 

domenica 15 dicembre 2019

Paraclausithyron

Cur dominam uinctis abscondis ianua claustris?
   Nonne satis facies iam tibi nota meast?
Nonne potes nostros aditus meminisse priores?
   Quin duras maesto pandis acerba seras?
An quereris nihil esse caua quod restet in arca?
   Mercedem uoueo cras dabo largus erae.
Namque etiam si saepe caret mihi sacculus auro
   dicar inops auri nec sine amore miser!
Triste mihi teneros non posse fouere lacertos
   et uacuo noctes incubuisse toro.
Eius agunt impressa labris me basia anhelum,
   si quidem abesse uolo pes capit ipse uiam.
A, te dira foris primum reminiscor hiantem
   et fuit illa mihi quam pretiosa dies!
Pulchra smaragdinis inerat Lucretia ocellis
   in geminum nigro crine cadente sinum.
Circa aderant sedes incompositumque cubile,
   uitra fenestrarum lux per aperta micat.
Tum leue sublato patuit uelamine corpus
   et stupor arripuit membra repente mea.
Hanc ego perspiciens ueluti uirgunculus omnem
   conticui tremulo nescius ore loqui.
Nullius esse reor super hoc uenerabile pectus,
     marmorea poterat pelle nitere latus.
Terga fuisse etiam niue candidiora recordor,
   subter erat Veneris numine digna natis.
Sic amplexa uirumst mulier nudata silentem
    et roseis iunxit mellea labra genis.
Sed quid claustra sonant? Reserantur limina portae!
   Me nunc illa iubet lector inire uale!