Genesis 1

En nunc tandem multos post annos iterum calamum suscipimus ad lectores aliquid scribentes. Consilium autem non est iam, ut ante, Musis delectari, sed Sacrarum Scripturarum ad classiciorem formam redactarum lectione gaudere. Cuius operis auctor non ego sum, quippe cum Hebraici Graecique sermonis penitus ignarus sim, sed Francus quidam XVI seculi, nomine Sebastianus Castellio, theologus reformatus, maxime prae acredine in religiosas persecutiones demonstrata notus. Est igitur in uotis integram eius uersionem digitalibus typis paulatim rescribere, ut oculis facilior lectu uideatur. Quapropter et eius aetatis stilum ad recentiores scribendi consuetudines aptare longisque productas uocales adornare nobis placuit. Capita uero nescio quam saepe foras daturi simus, sed iam ecce primum omnium:

¹Prīncipiō creāvit Deus caelum et terram. ²Cum autem esset terra iners atque rudis, tenebrīsque offūsum profundum, et dīvīnus spīritus sēsē super aquās lībrāret, ³iussit Deus, ut exsisteret lūx, et exstitit lūx. ⁴Quam cum vidēret Deus esse bonam, lūcem sēcrēvit ā tenebrīs, ⁵et lūcem diem, et tenebrās noctem appellāvit. Ita exstitit ex vespere et māne diēs prīmus. ⁶Deinde iussit Deus, ut exsisteret liquidum inter aquās, quod aquam ab aquā disiungeret. ⁷Fēcitque liquidum, quod dīvideret aquam, quae subter liquidum est, ab eā, quae superest. Quō factō, ⁸liquidum caelum nuncupāvit: ita exstitit ex vespere et māne diēs secundus. ⁹Deinde iussit Deus, ut aqua, quae sub caelō esset, ūnum in locum cōnflueret, ut apparēret siccum. Quō factō, ¹⁰siccum terram nōmināvit, et aquae adfluentiam mare. Eamque rem bonam esse animadvertēns, ¹¹iussit, ut pareret terra stirpēs, herbās frūgiferās et arborēs frūctiferās, quae suō quaeque in genere frūctum ēderent, et in quibus suum sēmen inesset in terrīs. Atque ita factum est. ¹²Ēdiditque terra stirpēs, id est herbārum frūgiferārum et arborum frūctiferārum genera, in quibus suum sēmen inesset. Quam etiam rem bonam esse animadvertit. ¹³Ita exstitit ex vespere et māne diēs tertius. ¹⁴Deinde iussit Deus, ut exsisterent lūmināria in liquidō caelō ad discernendum diem ā nocte, quae et signa, et tempora, et diēs et annōs efficerent, ¹⁵et in liquidō lūcentia caelō terrās collūstrārent. Id quod factum est. ¹⁶Fēcitque Deus duo lūmināria magna, maius ad diēī, minus ad noctis moderātiōnem: tum etiam stēllās; ¹⁷eaque in liquidō caelō collocāvit, ad collūstrandās terrās, ¹⁸et diem noctemque moderandam, lūcemque et tenebrās discernendās. Et hoc quoque vīdit esse bonum. ¹⁹Ita exstitit ex vespere et māne diēs quārtus. ²⁰Deinde iussit Deus, ut aqua natātīlēs ēderet animantēs, et volucrēs, quae suprā terram per āerem volārent. ²¹Creāvitque Deus ingentia cētē, et omne genus fluitantium animālium, et ālātārum volucrum, quaecumque ex aquā orīginem trahentia moventur. Quam rem cum vidēret esse bonam, ²²ea fēcundāvit hīs verbīs: «Fētificāte, multiplicāminī, replēte aquās in marī; et volucrēs multiplicentur suprā terrās.» ²³Ita exstitit ex vespere et māne diēs quīntus. ²⁴Deinde iussit Deus, ut ēderet terra animantium genera, vidēlicet pecorum, et serpentium, et terrestrium ferārum. Id quod factum est: ²⁵fēcitque Deus dīversa genera terrestrium ferārum et pecorum, et omnium humī serpentium. Quam rem cum vidēret esse bonam, ²⁶ita fātur: «Faciāmus hominem ad imāginem nostram, nostrī similem, quī dominētur piscibus aquātilibus, volucribus āeriīs, pecudibus, dēnique tōtī terrae, et quidquid in terrā movētur.» ²⁷Itaque hominem Deus ad suī, id est ad dīvīnam imāginem creāvit, scīlicet marem et fēminam: ²⁸quibus deinde fēcunditātem dedit, sīc eōs adloquēns: «Fētificāte, multiplicāminī, replēte terram, eamque subigite; et in piscēs aquātilēs, volucrēsque āeriās, et omnēs quae in terrīs moventur bēstiās imperium habēte. ²⁹Ēn ego vōbīs trādō omnēs herbās, quae sunt in omnī terrae solō frūgiferāe, omnēsque arboreō fētū praeditās arborēs, sēmen parientēs, quibus ad alimōniam utāminī. ³⁰Bēstiīs autem terrestribus omnibus, āerisque volucribus, et quaecumque vītālī spīritū animāta moventur in terrīs, hīs omnem herbārum viriditātem ad pāstum dō.» Hīs effectīs, ³¹animadvertit Deus omnia, quaecumque fēcerat, esse admodum bona. Ita exstitit ex vespere et māne diēs sextus.